package pl.wr.particle.def.matter.elementary.hypothetical.others;

import pl.wr.particle.def.matter.typeparticle.IHypotethicalParticle;

/**
 * In particle physics, a dilaton is a hypothetical particle. It also appears in
 * Kaluza-Klein theory's compactifications of extra dimensions when the volume
 * of the compactified dimensions vary. It is a particle of a scalar field Φ; a
 * scalar field that always comes with gravity. In standard general relativity,
 * Newton's constant, or equivalently, the Planck mass is always constant. If we
 * "promote" this constant to a dynamical field, what we would get is the
 * dilaton. So, in Kaluza-Klein theories, after dimensional reduction, the
 * effective Planck mass varies as some power of the volume of compactified
 * space. This is why volume can turn out as a dilaton in the lower dimensional
 * effective theory. Although string theory naturally incorporates Kaluza–Klein
 * theory (which first introduced the dilaton), perturbative string theories,
 * such as type I string theory, type II string theory and heterotic string
 * theory, already contain the dilaton in the maximal number of 10 dimensions.
 * However, on the other hand, M-theory in 11 dimensions does not include the
 * dilaton in its spectrum unless it is compactified. In fact, the dilaton in
 * type IIA string theory is actually the radion of M-theory compactified over a
 * circle, while the dilaton in E8 × E8 string theory is the radion for the
 * Hořava–Witten model. (For more on the M-theory origin of the dilaton, see
 * [1].) In string theory, there is also a dilaton in the worldsheet CFT. The
 * exponential of its vacuum expectation value determines the coupling constant
 * g, as ∫R = 2πχ for compact worldsheets by the Gauss-Bonnet theorem and the
 * Euler characteristic χ = 2 − 2g, where g is the genus that counts the number
 * of handles and thus the number of loops or string interactions described by a
 * specific worldsheet.
 * 
 * Therefore the coupling constant is a dynamical variable in string theory,
 * unlike the case of quantum field theory where it is constant. As long as
 * supersymmetry is unbroken, such scalar fields can take arbitrary values (they
 * are moduli). However, supersymmetry breaking usually creates a potential
 * energy for the scalar fields and the scalar fields localize near a minimum
 * whose position should in principle be calculable in string theory. The
 * dilaton acts like a Brans–Dicke scalar, with the effective Planck scale
 * depending upon both the string scale and the dilaton field. In supersymmetry,
 * the superpartner of the dilaton is called the dilatino, and the dilaton
 * combines with the axion to form a complex scalar field.
 * 
 * 
 * Dylaton – hipotetyczna cząstka skalarna przewidywana przez teorię
 * Kaluzy-Kleina. Jej pole to składowa (5, 5) tensora metrycznego w pięciu
 * wymiarach. Jest przedstawicielem klasy hipotetycznych cząstek zwanych
 * radionami lub grawiskalarami, postulowanych przez teorie rozważające
 * przestrzeń o liczbie wymiarów większej niż 4. Dylaton może występować w wielu
 * stanach, które możemy potraktować jako osobne cząstki (tak samo, jak pozyton
 * można uważać za stan elektronu, ale można go też traktować jako inny rodzaj
 * cząstki). Istnieje nieskończenie wiele dylatonów, numerowanych liczbami
 * całkowitymi. Zerowy dylaton jest bezmasowy i nie posiada ładunku, natomiast
 * każdy dylaton o numerze n będzie miał ładunek nq0 i masę | n | m0, gdzie q0
 * to pewien podstawowy ładunek (utożsamiany z ładunkiem elektronu), natomiast
 * m0 to podstawowa masa dobrana tak, że długość jej fali Comptona jest równa
 * rozmiarowi piątego wymiaru. Teoria przewiduje, że masy niezerowych modów
 * dylatonu będą bardzo duże (w skali kwantowej), więc nie mogliśmy ich jeszcze
 * wykryć. Jednak zerowy dylaton jest bezmasowy i powinniśmy go móc
 * zaobserwować. Fakt, że nie zaobserwowaliśmy go, jest przesłanką przeciwko
 * teorii Kaluzy-Kleina. Istnieją rozszerzenia teorii, w której różne efekty
 * mechaniki kwantowej nadają zerowemu dylatonowi masę, co pozwala uratować
 * teorię. Od pola dylatonu zależna jest stała struktury subtelnej, więc jeżeli
 * dylatony naprawdę istnieją, to może się ona zmieniać. Oznaczałoby to, że
 * możliwa jest zmiana siły oddziaływań elektromagnetycznych, szybkości rozpadów
 * promieniotwórczych oraz prędkości światła.
 * 
 * @version 1.0
 * @author wieslaw.rodak
 *
 */
public interface IDilaton extends IHypotethicalParticle{

}
